آن كه خيودر گلويش همى گيرد : الجريض ( قانون / ج 2 / 912 ) آن كه در چشم دارو كند : الكحال ( قانون / ج 3 / 1382 ) آن كه در شكم اسهال بود : المكور ( قانون / ج 2 / 566 ) آن كه درد سپرز دارد : المطحول ( قانون / ج 3 / 1405 ) آن كه دندان پيش كژ دارد : الاعصل ( قانون / ج 3 / 1315 ) آن كه دندان كم دارد : الكوسج ( قانون / ج 1 / 328 ) آن كه دندان‌ها ناهموار دارد : الاشغى ( قانون / ج 1 / 26 ) آن كه دندانى افزون دارد : الالعل ( قانون / ج 3 / 1316 ) آن كه دندانى فزون دارد : الاشغى ( قانون / ج 1 / 26 ) آن كه دوش‌هايش به هم نزديك بود : الادفى ( قانون / ج 1 / 26 ) آن كه ديده بيرون خاسته بود : الجاحظ ( البلغة / 18 ) آن كه ديده چشمش برون خاسته است : الجاحظ ( قانون / ج 2 / 971 ) آن كه رانهاش از يكديگر دور بود : الأفحج ( البلغة / 47 ) آن كه روز كور باشد : الاجهر ( البلغة / 19 ) آن كه رهگذر بول و كودك يكى شده باشد : أتوم و شريم و مفضاة ( البلغة / 48 ) آن كه زانوهاش درهم كوبد : الأصكّ ، ج الصّكّ ( البلغة / 48 ) آن كه زبان در دهان همى جنباند : النّضناض ( قانون / ج 2 / 907 ) آن كه زحير دارد : الزّحار ( قانون / ج 2 / 631 ) آن كه زود آبستن شود : المجّح ( قانون / ج 1 / 385 ) آن كه زهدانش برون آيد به وقت زادن : الدّحوق ( قانون / ج 3 / 1230 ) آن كه زير شكمش آماس گرفته باشد : المحوصل ( قانون / ج 3 / 1361 ) آن كه سپيدهء چشمش سپيدى سپيد بود : الأحور ( البلغة / 18 ) آن كه ستور را علاج كند : البيطر و المبيطر ( البلغة / 30 ) آن كه سخن نتواند گفتن : عىّ ( مقدمة / 207 ) آن كه سر پهلويش به هم در شده بود : الاهضم ( قانون / ج 3 / 1468 ) آن كه سرونش راست برآمده باشد : النّصباء ( تكملة / 703 ) آن كه سولاخ قضيبش فراخ بود : النّخورىّ ( قانون / ج 3 / 1789 ) آن كه سياههء چشمش سياهى سياه بود : الأدعج ( البلغة / 18 )